ماتمدیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ماتمدیده . [ ت َ دی دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) ملول و غمگین . ◄ عزادار. (ناظم الاطباء). ماتمی . (آنندراج ) : از آن چون زلف ماتمدیدگان ژولیده زنجیرم که چون برگ خزان دیده ست زور دست تدبیرم . صائب (از آنندراج ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی