لویس شیخو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لویس شیخو. [ ش َ ] (اِخ ) الاب الیسوعی . منشی مجله ٔ «المشرق » در بیروت و یکی از مؤلفان پرکار. در ماردین به سال ١٢٧٥ هَ . ق . ١٨٥٩/ م . به دنیا آمد و به شام انتقال کرد و در مدرسه ٔ آباءیسوعیین غزیر (به لبنان ) درس خواند و در سلک رهبانان یسوعی درآمد و در بلاد اروپا و شرق بگشت و بر کتابخانه های حاوی کتب عرب اطلاع یافت و از آنان بسیاری استنساخ کرد و برخی را به بیروت برد. پس به تعلیم ادب عرب در دانشگاه قدیس یوسف پرداخت و سپس مجله ٔ المشرق را به سال ١٨٥٨ م . تأسیس کرد و مدت ٢٥ سال بیشتر مقالات آن را خود نوشت . وی در بیروت به سال ١٣٤٦ هَ . ق . / ١٩٢٧ م . درگذشت . او راست : المخطوطات العربیة لکتبة النصرانیة، معرض الخطوط. مجانی الادب . شعراءالنصرانیة، مقامات علم الادب . الاَّداب العربیة فی القرن التاسععشر، النصرانیة و آدابها بین عرب الجاهلیة. شرح دیوان الخنساء. اطرب الشعر و اطرب النثر. و هم کتب بسیار از عرب نشر کرده است . (الاعلام زرکلی ج ٣ صص ٨٢١-٨٢٢).