لقیطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لقیطی . [ ل ُق ْ ق َ طا ] (ع ص ) جوینده خبر را تا سخن چینی نماید. یقال : انه لُقَّیْطی ̍ خُلَّیْطی ̍؛ ای ملتقط الاخبار لینم بها. (منتهی الارب ).
لقیطی . [ ل َ ] (ص نسبی ) منسوب به لقیط، که نام جدی است . (سمعانی ).