لقش

لقش . [ ل َ ق ِ] (ع ص ) شن ٌ لَقِش ٌ؛ خیک خشک کهنه . (منتهی الارب ).

لقش .[ ل ِ ] (ع اِ) خشب الصنوبر. (تذکره ٔ ضریر انطاکی ).

لقش . [ ل َ ] (ع مص ) النطق بمعاریض الکلام . ◄ العیب . (اقرب الموارد). ◄ به قطعات تقسیم کردن چوب . قطعه قطعه کردن . (دزی ).