لفور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لفور. [ ل َ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش سوادکوه شهرستان شاهی است . این دهستان در قسمت جنوب باختری شیرگاه و علیای دهستان بابل کنار واقع و منطقه ای است کوهستانی، جنگلی و دارای هوای مرطوب و معتدل . آب آن از سه رودخانه ٔ پی رود، کرسنگ و ازر حاصل میشود. محصول عمده ٔ این دهستان برنج و لبنیات . شغل ساکنین اهالی این دهستان زراعت و گله داری است . تابستان گله داران حدود ییلاقات و لوپی میروند. این دهستان از ٢١ آبادی تشکیل شده و جمعیت آن در حدود ٨هزار نفر و قرای مهم آن به شرح ذیل است : نفت چال، بورخانی، گالش کلا، کسلیان، دهکلان و عالم کلا. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).