لفورک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لفورک . [ ل َ رَ ] (اِخ ) دهی از دهستان لفوربخش مرکزی شهرستان شاهی واقع در ١٦هزارگزی جنوب باختری شیرگاه . کوهستانی، جنگلی، معتدل، مرطوب و مارلایائی و دارای ٦٠٠ تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ ازر. محصول آنجا برنج و لبنیات . شغل اهالی زراعت و گله داری صنایع دستی زنان شال و کرباس بافی وراه آن مالرو است . در تابستان گله داران به ییلاق سربن و لرزنه میروند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).