لفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لفة. [ ل ِف ْ ف َ ] (ع ص ) حدیقةٌ لفة؛ باغچه ٔ درهم پیچیده و انبوه درخت . لَفّة. ◄ امراءة لفة؛ زن سبک و ملیح . (منتهی الارب ).
لفة. [ ل َف ْ ف َ ] (ع اِ) آنچه قد کرباس بر آن پیچند. (مهذب الاسماء). آنکه فرت بر او پیچند. (جولاهگی ). ج، لفّات . ◄ سنبوسه . (دهار). ◄ (ص ) باغچه ٔ درهم پیچیده درخت . لِفّة. (منتهی الارب ).