لشکرشکن

لشکرشکن . [ ل َ ک َ ش ِ ک َ ] (نف مرکب ) شکننده ٔ لشکر. لشکرشکر.کنایه است از سخت دلیر و فیروز. شجاع در جنگها. مردشجاع . (آنندراج ). لشکرشکاف . (آنندراج ) : همه نیزه داران و شمشیرزن همه لشکرآرای و لشکرشکن . دقیقی . سر خوک را بگسلانم ز تن منم بیژن گیو لشکرشکن . فردوسی . شه نوذران طوس لشکرشکن چو خراد و چون بیژن رزمزن . فردوسی . به پیش اندرون قارن رزمزن سپهدار بیدار لشکرشکن . فردوسی . ز پولاد پوشان لشکرشکن تن کوه لرزنده بر خویشتن . فردوسی . چو برداشت افراسیاب از ختن سپاهی برآورد لشکرشکن . فردوسی . کجا نام او قارن رزمزن سپهدار بیدارلشکرشکن . فردوسی . ز توران فریبرز با انجمن چو گودرز و چون گیو لشکرشکن . فردوسی . بخندید خسرو ز گفتار زن بدو گفت کای شوخ لشکرشکن . فردوسی . بگفت این و جانش برآمد ز تن [اسکندر] شد آن نامور شاه لشکرشکن . فردوسی . سه روز اندر آن بود با رای زن چه باپهلوانان لشکرشکن . فردوسی . چو آن خواسته برگرفت از ختن سپاهی برآورد لشکرشکن . فردوسی . توئی شاه پیروز لشکرشکن ترا روی چون لاله اندر سمن . فردوسی . فرستاده آمد به نزدیک من گزین پور او گیو لشکرشکن . فردوسی . فزون تر از او قارن رزمزن به هر کار پیروز و لشکرشکن . فردوسی . چو گودرز و چون رستم پیلتن چو طوس و چو گرگین لشکرشکن . فردوسی . سپهدار گودرز لشکرشکن سپاهش ز گودرزیان انجمن . فردوسی . چو برزین و چون قارن رزمزن چو خراد و کشواد لشکرشکن . فردوسی . به قلب اندرون قارن رزمزن اباگرد کشواد لشکرشکن . فردوسی . چو گیو جهانگیر لشکرشکن که باشد به هر جا سر انجمن . فردوسی . پشوتن دگر گرد شمشیرزن شه نامبردار لشکرشکن . فردوسی . لشکر برفت و آن بت لشکرشکن برفت هرگز مباد کس که دهد دل به لشکری . فرخی . میر ابواحمد محمد خسرو لشکرشکن میر ابواحمد محمد خسرو کشورستان . فرخی . سال و مه لشکرکش و لشکرشکن روز و شب کشورده و کشورستان . فرخی . صاحب سید وزیر خسرو لشکرشکن آنکه سهمش بر عدو هر ساعتی لشکر شود. فرخی . خسرو شیردل پیلتن دریادست شاه گردافکن لشکرشکن دشمن مال . فرخی . فرمان او و امر او طوقهاست بر گردن میران لشکرشکن . فرخی . شاه فرخنده پی و میری آزاده خویی گرد لشکرشکن و شیری لشکرشکری . فرخی . ملک باید که اندر رزمگه لشکرشکن باشد ملک باید که اندر بزمگه گوهرفشان باشد. فرخی . سپهسالار لشکرشان یکی لشکرشکن کاری شکسته شد ازو لشکر ولیکن لشکر ایشان . عنصری . شاه گیتی خسرو لشکرکش لشکرشکن سایه ٔ یزدان شه کشورده کشورستان . عنصری . سه لشکرشکن بود با ذوالفقار یمین علی با یسار علی . ناصرخسرو. ملک شیردلی خسرو شمشیرزنی شاه لشکرشکنی پادشه کشورگیر. مغزی . این چه دعوی شگرف است بگو ای خرپیر که منم شاعر لشکرشکن کشورگیر. سوزنی . در جهان تا مجلس و لشکر پدیدار آمده ست مجلس آرایی نیامد هم چو لشکرشکن . سوزنی . گر تو لشکرشکنی داری و کشورگیری پادشا از چه دهد گنج به لشکر از خیر. سوزنی . تو گر خواهی و گرنه میدان عشقت ز رندان لشکرشکن درنماند. خاقانی . لشکرشکنی به تیغ و شمشیر در مهر غزال و در غضب شیر. نظامی . جهان از دلیران لشکرشکن کشیده چو انجم بسی انجمن . نظامی . چو دانست سالار آن انجمن ره و رسم آن شاه لشکرشکن . نظامی . بپرسید چون حلقه گشت انجمن از آن سرفرازان لشکرشکن . نظامی . جز او نیست در لشکرش تیغ زن زهی لشکرآرای لشکرشکن . نظامی . بت لشکرشکن بر پشت شبدیز سواری تند بود و مرکبی تیز. نظامی . همه کشورآشوب و لشکرشکن . نظامی . شکرشکنی بهر چه خواهی لشکرشکن از شکر چه خواهی . نظامی . ای کودک لشکری که لشکر شکنی تا کی دل ما چو قلب لشکر شکنی . سعدی . گرم صد لشکر خوبان به قصد دل کمین سازند بحمداﷲ والمنة بتی لشکرشکن دارم . حافظ.