لسکو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لسکو. [ ل َ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان مرکزی بخش آستانه ٔ شهرستان لاهیجان، واقع در نه هزارگزی شمال آستانه و هفت هزارگزی شمال باختری پل سفیدرود. جلگه . معتدل . مرطوب و مالاریائی . دارای ٢٤٣ تن سکنه شیعه . گیلکی و فارسی زبان . آب آن از سفیدرود. محصول آنجا برنج و ابریشم و صیفی . شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
لسکو. [ ل ِ ک ُ ] (اِخ ) پیر. معمار فرانسوی . مولد پاریس . وی برآورنده ٔ نمای لوور قدیم و چشمه ٔ اینوسان ها است (١٥١٥-١٥٧٨ م .).