لسکو کلایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لسکو کلایه . [ ل َ ک َ ی ِ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان دهشال بخش آستانه ٔ شهرستان لاهیجان، واقع در ١٨ هزارگزی شمال خاوری آستانه و ٦٠ هزارگزی حسن کیاده . جلگه . معتدل، مرطوب و مالاریائی . دارای ٢١١٨ تن سکنه شیعه . گیلکی و فارسی زبان . آب آن از نهر لسکو کلایه، از سفیدرود و استخر. محصول آنجا برنج و کنف و ابریشم و مختصر توتون . شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . این ده از دو قسمت بالا و پایین تشکیل شده و یک بقعه و ١٥ باب دکان دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).