لافتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لافتی . [ ف َ تا ] (ع جمله ٔ اسمیه ) (از: لا به معنی نه +فتّی به معنی جوان ) اشاره است به حدیث : لافتی الاّ علی لاسیف الاّ ذوالفقار. روح از سما به حرب علی گفت لافتی الا علی چوشد ز علی کشته ذوالخمار. سوزنی . زورآزمای قلعه ٔ خیبر که بند او در یکدگر شکست به بازوی لافتی . سعدی .