قیلوله
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(قَ لَ یا لِ) [ ع. قیلولة ] (اِ.) خواب نیمروز، خواب پیش از ظهر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(قَ لَ یا لِ) [ ع. قیلوله ] (اِ.) خواب نیمروز، خواب پیش از ظهر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قیلولة. [ ق َ ل َ ] (ع مص ) نیمروزان خفتن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). - خواب قیلوله ؛ خواب نیمروز.خواب قبل از ظهر. - وقت قیلوله ؛ وقت خواب قیلوله یعنی قبل از ظهر. ◄ در نیمروز شراب خوردن . (منتهی الارب ). رجوع به قَیل شود.