قوفا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قوفا. (اِخ ) بیت قوفا دهی است از دمشق . برخی از محدثان بدان منسوبند. رجوع به معجم البلدان شود.
قوفا. (معرب، اِ)سنگی است سیاه و اسفنجی که در بلاد حلب یافت میشود واز آن سنگ آسیاب سازند و این کلمه دخیل است . (از اقرب الموارد). نوعی از صمغ صنوبر باشد و آن را به عربی علک یابس خوانند و به فارسی زنگباری گویند. (آنندراج ) (فهرست مخزن الادویه ) (برهان ). نوعی از صنوبر است . (فهرست مخزن الادویه ).