قنسری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قنسری . [ ق ِن ْ ن َ ری ی ] (ص نسبی ) نسبت است به قنسرین و آن شهرستانی است بشام . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (از لباب الانساب ). رجوع به قنسرون و قنسرین شود.
قنسری . [ ق َ س َ ری ی ] (ع ص ) پیر سالخورده یا دیرینه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به قَنسَر و قِنَّسر شود.