قنز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قنز. [ ق َ ن َ ] (ع اِ) سفالین . (منتهی الارب ) (آنندراج ). چیزهای سفالین . (ناظم الاطباء). ◄ خزف . (اقرب الموارد). سفال . (ناظم الاطباء). ◄ شکار. (منتهی الارب ) (آنندراج ). شکار و صید. (ناظم الاطباء). و آن لغتی است در قنص . (اقرب الموارد). رجوع به قنص شود.
قنز. [ ق ُ ] (ع ص ) مرد پاک از آلایش و دنس . (منتهی الارب )(اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به قِنز شود.
قنز. [ ق ِ ] (ع اِ) خم کوچک . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج )(ناظم الاطباء). صراحی کوچک . (ناظم الاطباء) (آنندراج ). اِقنیز. (منتهی الارب ). ◄ (ص ) مرد پاک از آلایش و دنس . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). و به ضم نیز آید. (منتهی الارب ).