قعطلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قعطلة. [ ق َ طَ ل َ ](ع مص ) بر زمین افکندن کسی را. رجوع به قعطرة شود. ◄ سخت تنگ گرفتن بر غریم در تقاضا. ◄ بسیار گفتن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قعطلة. [ ق َ طَ ل َ ](ع مص ) بر زمین افکندن کسی را. رجوع به قعطرة شود. ◄ سخت تنگ گرفتن بر غریم در تقاضا. ◄ بسیار گفتن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).