قطیفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قطیفة. [ ق َ ف َ ] (ع اِ) جامه ٔ پرزه دار خوابناک . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ چادر درپیچیده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ج، قطائف، قُطُف . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). - قطیفه ٔ حمامی ؛ جامه ٔ پشمین که بعد از غسل، بدن را بدان پاک کنند، و ایضاً گلیم شب پوش یاپرده : مگر قطیفه ٔ حمامی است خلعت وصل که میدهندبه عاشق بتان لاله عذار هنوز عاشق مسکین نکرده خشک عرق که باز در بر بیگانه ای گرفته قرار. شفیع اثر (از آنندراج از بهار عجم ).
قطیفة. [ ق َ ف َ ] (اِخ ) دهی است نزدیک پشته ٔ عقاب به طرف بریه از ناحیه ٔ حمص . (معجم البلدان ) (منتهی الارب ).
قطیفة. [ ق َ ف َ ] (اِخ ) (ابو...) شاعری است . (منتهی الارب ). رجوع به ابوقطیفة شود.