قصاعی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قصاعی . [ ق ِ ] (ص نسبی ) نسبت است به قصاع . (لباب الانساب ). رجوع به قصاع شود.
قصاعی . [ ق ِ ] (اِخ ) فضل بن محمد. از محدثان است . (منتهی الارب ). فضل بن محمدبن نصر صغدی فرنکدی مکنی به ابوالعباس، از محدثان و از مردم سمرقند است .وی از محمدبن معبد و حسن بن احمد فرنکدین روایت کند و از او ابوسعد ادریسی روایت دارد. (لباب الانساب ).