قشیبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قشیبی . [ ق َ ] (ص نسبی ) نسبت است به بنی قشیب، و آن تیره ای است از لخم . (لباب الانساب ).
قشیبی . [ ق َ ] (اِخ ) علی بن رباح بن قصیر مصری، مکنی به ابوعبداﷲ. از عالمان است . وی به سال ١٥ هجری تولد یافت و به سال ١١٤ وفات کرد. (لباب الانساب ).