قشتالة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قشتالة. [ ق َل َ ] (اِخ ) منطقه ای است در اسپانیای وسطی که دارای سرزمینی است کوهستانی که کوههای آن بریدگیهایی چون دنده های اره دارد و به همین مناسبت آن را «شارات منشار» نامند. این سرزمین دارای دو استان مهم است : ١- قشتاله ٔ قدیم که در شمال واقع است و در قرن ١١ م . مملکتی گردید و هسته ٔ مرکزی دولت اسپانیا شد. ٢- قشتاله ٔ جدید در جنوب که اعراب در قرن ١١ م . آن را از اسپانیا گرفتند. از شهرهای آن است : مادرید و طیطه . (ذیل المنجد) (معجم البلدان ).