قزل قلعه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قزل قلعه . [ ق ِ زِ ق َ ع َ / ع ِ ] (ترکی، اِ مرکب ) قلعه ٔ سرخ . سرخ حصار.
قزل قلعه . [ ق ِ زِ ق َ ع ِ ] (اِخ ) نام چهار قلعه و یک خیابان است که در شمال طهران واقع است و مشهور میباشد.
قزل قلعه . [ ق ِ زِ ق َ ع َ ] (اِخ ) دهی از دهستان سرولایت بخش سرولایت شهرستان نیشابور واقع در ٩ هزارگزی جنوب باختری چکنه بالا. موقع جغرافیایی آن کوهستانی و هوای آن معتدل است . سکنه ٤٤٥ تن . آب آن از قنات و محصول آن غلات . شغل اهالی زراعت و کرباس بافی است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).