قزدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قزدار. [ ق ُ ] (اِخ ) شهری است در حدود هندوستان . (برهان ). از نواحی هند است، و آن را قصدار نیز خوانند، و تا بُست هشتاد فرسنگ فاصله دارد. مردم آن عموماً صالح اند و دارای عادات و اخلاق پسندیده هستند. جماعتی از محدثان به این ناحیه منسوبند. (از معجم البلدان ) (اللباب فی تهذیب الانساب ). رجوع به قزداری شود.