قردوانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قردوانی . [ ق َ دُ ] (اِخ ) ابوالعباس بن فضل بن عبداﷲبن محمد. از محدثان است . وی از علی بن داود قنطری روایت کند و ابواحمد عبداﷲبن عدی حافظ جرجانی از او روایت دارد. گویند که ابواحمد روات در سرمن رأی از او روایت شنیده است . (انساب سمعانی ).
قردوانی . [ ق َ دُ ] (ص نسبی ) نسبت است به قردوان . (انساب سمعانی ).