قدمونی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قدمونی . [ ] (اِخ )(شرقی یا قدیمی ) قومی که در زمان ابراهیم خلیل در کنعان بودند. (سفر پیدایش ١٥:١٩). و اگر چنانچه معنی کلمه را قدیم فرض کنیم محتمل است که اشاره به اهالی قدیمه باشد و بسا میشود که اسم قدموس باشد که مقاطعه ای است در کوهستان نصیریه که از اسم قوم مسطور فوق گرفته شده است و اهالی آنجا در قدیم الایام در فلسطین رفته در آنجا مسکن گرفته بودند. (قاموس کتاب مقدس ).