قدقد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قدقد. [ ق ِ ق ِ ] (اِخ ) کوهی است که سنگ خوب دارد و از آن دیگها سازند. (منتهی الارب ).
قدقد.[ ق ِ ق ِ ] (اِخ ) کوهی نزدیک مکه . (معجم البلدان ).
قدقد. [ ق ُ ق ُ ] (اِ صوت ) قدقدقدا. حکایت صوت و آواز مرغ خانگی . حکایت صدای ماکیان خاصه گاه تخم نهادن .