قدحة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قدحة. [ ق ُ ح َ ] (ع اِ) یک کفلیزاز شوربا و جز آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). گویند: اعطانی قدحة من المرق ؛ ای غرفة منه . (منتهی الارب ).
قدحة. [ ق ِ ح َ ] (ع اِمص ) آتش برآوردگی از آتش زنه . ◄ اندیشیدگی کار. (منتهی الارب ) (آنندراج ). و در هر دو معنی اسم است اقتداح را. (منتهی الارب ).
قدحة. [ ق َ ح َ ] (ع مص ) یک بار چخماق زدن بر آتش زنه . (منتهی الارب ). و از همین معنی است : لو شاء اﷲ لجعل للناس قدحة ظلمة کما جعل لهم قدحة نور. (منتهی الارب ).