قدامة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قدامة. [ ق ُ م َ] (اِخ ) ابن ملحان از صحابیان است . (منتهی الارب ).
قدامة. [ ق ُ م َ ] (اِخ ) ابن مظعون بن حبیب جمحی قرشی از صحابیان است که در جنگهای بدر واحد و خندق و سایر مشاهد با رسول خدا (ص ) بوده و در زمان عمربن خطاب بر بحرین حکومت کرده است . وی به سال ٣٦ هَ . ق . (= ٦٥٦ م .) وفات یافت . رجوع به نوی ج ٢ ص ٦٠ والاصابة ج ٣ ص ٢٢٨ و الاعلام زرکلی ج ٢ ص ٧٩٦ شود.
قدامة. [ ق ُ م َ ] (اِخ ) ابن مالک از صحابیان است .