قایم

(~.) [ ع. قائم ] (اِفا.)<BR>۱- ایستاده، برپا.<BR>۲- پایدار، استوار.<br>

(یِ) (ص.) (عا.) پنهان، مخفی.

(~.) [ ع. قائم ] (اِفا.) ۱- ایستاده، برپا. ۲- پایدار، استوار.

قایم . [ ی ِ ] (ع ص، اِ) قائم . ایستاده . برپا. ◄ دلاک حمام : دست بر پشت شیخ میمالید و شوخ بر بازوی شیخ جمع میکردچنانکه رسم قایمان باشد. (اسرار التوحید). رجوع به قائم شود. ◄ در تداول، پنهان . رجوع به قایم کردن شود. ◄ در تداول، سخت . محکم : یک کشیده ٔ قایم زدن . ◄ در تداول، بسی بلند وجهوری : آواز و صدای قایمی کردن . مقابل یواش گفتن .

قایم . [ ی ِ ] (اِخ ) لقب امام دوازدهم شیعه . رجوع به قائم و مهدی (ع ) شود.

استوار، ایستاده، برپا، برخاسته، ثابت، سرپا، قائم سخت، سفت، قرص، محکم، مستحکم بلند، رسا پنهان، مختفی، مخفی، نهان عمود پاینده، باقی

نهان، پنهان، ایستاده