قاضی کواکبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاضی کواکبی . [ ک َ ک ِ ] (اِخ ) ملا ابراهیم از صوفیان و علماء و فقهای قرن یازدهم هجری است که نخست در مولد خود، حلب به تحصیل مراتب علمی همت گماشت و عاقبت به سال ١٠٣٩ هَ . ق . به قضاوت مکه منصوب و به قاضی کواکبی موصوف گردید. وی برای انجام وظیفه ٔ قضاء با کشتی روانه ٔ حجاز بود و در حوالی جده از کشتی به دریا افتاد و غرق گردید. سلسله ٔ اولاد او را نیز بنی الکواکبی نامند. در سلک الدرر آرد: طریقت خاندان کواکبی طریقت مشهور به اردبیلیه است که به جد عالی آنها شیخ صفی الدین اسحاق اردبیلی جدسلاطین صفویه موصول است . (نامه ٔ دانشوران ج ٢ ص ١٢١) (قاموس الاعلام ترکی ج ١ ص ٥٨٩) (ریحانة الادب ج ٣ ص ٣٩٣).