قاضی کندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاضی کندی . [ ی ِ ک ِ ] (اِخ ) سلمان بن ربیعه بابلی تمیمی نخستین قاضی کوفه است که به این اسم (قاضی ) معروف شد. وی در کوفه چهل روز در این شغل ماند و هیچ اختلاف و مخاصمه را نزد او نیاوردند. به وی سلمان خیل نیز گویند زیرا در خلافت عمر در کوفه متولی نگهبانی خیل (اسب ) گردید. او مردی صالح و پارسا بود هر سال به حج میرفت . ابودابل از او روایت دارد پدر او شریح بن حرب قاضی کندی است . (الانساب سمعانی ).
قاضی کندی . [ ی ِ ک ِ ] (اِخ ) شریح بن حارث بن قیس بن جهم کندی، مکنی به ابوامیه . رجوع به شریح بن حارث بن قیس شود.
قاضی کندی . [ ک َ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان غنی بیگلو بخش ماه نشان شهرستان زنجان . در ٢٨هزارگزی شمال خاور ماه نشان و ٤هزارگزی راه عمومی واقع و موقع جغرافیائی آن کوهستانی و سردسیر است . ٣١٣ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه سار و محصول آن غلات و شغل مردم آن زراعت است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).