قاضی حموی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاضی حموی . [ ح َ م َ ] (اِخ ) ابراهیم بن عبداﷲ، مکنی به ابن ابی الدم حموی و ملقب به شهاب الدین . از فقهاء و علمای شافعی اواسط قرن هفتم هجری است . وی قاضی شهر حما بوده و به همین جهت به قاضی حموی نیز معروف و از تألیفات او کتاب تاریخ مظفری است که مشتمل بر شش جلد و منحصر به تواریخ ملل اسلامی بوده و یک نسخه از آن بشماره ٔ ٢٨٦٨ درخزانه ٔ بانگی فور موجود است . وی به سال ٤٦٢ هَ . ق .در همان شهر وفات یافت . رجوع به قاموس الاعلام ج ١ ص ٥٩٢ و تذکرة النوادر ص ٨٧ و ریحانة الادب ج ٥ ص ٢٢١ شود.