قاضی جمال الدین

قاضی جمال الدین . [ ج َ لُدْ دی ] (اِخ ) محمدبن عمربن مبارک یا محمدبن محمدبن عمر بحرق قاضی جمال الدین حمیری حضرمی شامی . فقیه نحوی لغوی که در فنون متداوله دستی توانا داشته . او راست : ١- تحفة الاحباب و طرفة الاصحاب . ٢- السیرة النبویة. ٣- شرح لامیة الاطفال ابن مالک . ٤- شرح الملحة. ٥- مختصر الاذکار. ٦- نشرالعلم فی شرح لامیة العجم . وی به سال ٩٣٠ در ٦١سالگی وفات یافت . (معجم المطبوعات ستون ٥٣٣) (ریحانة الادب ج ١ ص ١٤٥).