قاضی جلیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاضی جلیس . [ ج َ ] (اِخ ) عبدالعزیزبن حسین بن حباب اغلبی سعدی تمیمی صقلی، مکنی به ابوالمعالی . شاعری است ادیب از مردم مصر که به سال ٤٩٠ هَ . ق . / ١٠٩٧ م . تولد یافت . عماد در «الخریدة» آرد: وی در نظم و نثر و ترسل اوحدعصر خود بود. در دوران فائز متولی منصب انشاء گردیدو از آن جهت که همواره با خلفاء فاطمیان مجالست و نشست و برخاست داشت به جلیس شهرت یافت . وی دارای بینی بزرگی بود. (فوات الوفیات ج ١ ص ٢٧٨) (النجوم الزاهره ج ٥ ص ٣٧١) (کتاب الروضتین ج ١ ص ١٤١) (خریدة العصر)(قسم شعراء مصر ج ١ ص ١٨٩) (الاعلام زرکلی ج ٤ ص ١٤٠).