قاضی بسعادتک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاضی بسعادتک . [ ب ِ س َ دَ ت ِ ](اِخ ) محمدبن عبدالملک احمدبن هبة اﷲ، مکنی به ابوالمکارم و مشهور به قاضی بسعادتک . از خاندان بنی العدیم و قاضی حلب بوده و به سال ٥٦٥ یا ٥٦٦ هَ . ق . در حلب وفات یافت . سبب شهرت وی به قاضی بسعادتک آن بوده که در جواب هر سئوالی کلمه ٔ بسعادتک به زبان آوردی مثلاً اگر میپرسیدی فلانی چطور شد؟ پاسخ میگفت مات بسعادتک، و فلان خانه چطور شد میگفت خربت بسعادتک . و....(معجم الادباء ج ١٦ ص ٥ و ٣٠) (ریحانة الادب ج ٦ ص ٨٢).