قاضی احمد غفاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاضی احمد غفاری . [ اَ م َ دِ غ ِ ] (اِخ ) ابن محمد. شاعری است . زیاده از این شعری از او مسموع نشد: پس از عمری نشیند گر دمی پیش من آن بدخو ببینم در رخش ترسم مبادا زود برخیزد. (آتشکده آذر ص ٢٢٨). او راست تاریخ جهان آرا که برای شاه طهماسب تألیف کرده، وآن را تا سال ٩٧٣ هَ . ق . رسانیده است . (کشف الظنون چ ١٩٤٣ م . ج ١ ستون ٦٢٢). و نیز در حرف نون گوید: نگارستان تألیف احمدبن محمد غفار قزوینی غفاری است . (کشف الظنون ج ٢ ستون ١٩٧٦). و اسماعیل پاشا گوید: احمدبن محمدبن عبدالغفار قزوینی غفاری صاحب نگارستان در٩٧٠ درگذشته است . (هدیة العارفین ج ١ ص ١٤٥). و رجوع به احمد غفاری و احمدبن محمد غفاری شود.