قاشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاشین . (اِخ )تنگت مملکت بسیار است از اقلیم پنجم، مغول آن را قاشین خوانند و در آن عمارات بسیار و زراعات بیشمار و مردم صحرانشین بیحد. (نزهة القلوب چ اروپا ج ٣ ص ٢٥٧).ممالک تنگت، چنگیزخان آنجا را فتح کرد : ولایات قاشین همه کرد پست ز غارت بسی مالش آمد به دست . (حبیب السیر چ خیام ج ٣ ص ٢١).