قاش زین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاش زین . [ ش ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) حنای زین . (آنندراج ). ملاطغرا در هجو پولچی گوید : از اسب برنگ سایه افتد به زمین چون صورت اگر بقاش زین چسبیده . ملاطغرا (از آنندراج ). رجوع به قاش شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاش زین . [ ش ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) حنای زین . (آنندراج ). ملاطغرا در هجو پولچی گوید : از اسب برنگ سایه افتد به زمین چون صورت اگر بقاش زین چسبیده . ملاطغرا (از آنندراج ). رجوع به قاش شود.