فیض کاشانی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۳۹

هم توئی راحت جانم‌ای عشق هم توئی درد و غمانم‌ای عشق هم توئی حاصل و محصول دلم هم توئی جان و جهانم‌ای عشق هم توئی مایه سوداگریم هم توئی کار و دکانم‌ای عشق هم توئی اصل وجود و عدمم هم توئی سود و زیانم‌ای عشق هم توئی طاعت و هم معصیتم هم توئی ناز و جنانم‌ای عشق هم توئی مایه آشفتگیم هم توئی امن و امانم‌ای عشق گاه میسوزی و گه میسازی تا چه خواهی تو ز جانم‌ای عشق دوست کس دیده که دشمن باشد هم تو اینی و هم آنم‌ای عشق دل من بردی و جان می‌خواهی ای بقربان تو جانم‌ای عشق در دل فیض بمان یکدو نفس تا که جان بر تو فشانم‌ای عشق