فیض کاشانی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۴۹۶

سمآء الناس المعشاق ارض لهم فی ارضهم طی و فرض سماء العاشقین ذات طی و للناس لها طول و عرض فلو للناس فی الغد فیض ارض لنا فی قبضه الیوم ارض و ارض العشق فیحاء عجیب ففی الطی لها طول و عرض فلو بذل الدراهم فرض قوم فبذل الروح للعشاق فرض فلو تبدیل ما کان قرضا لنا تبدیل عین الذات قرض الایا فیض امسک حسبک الان و حسب القوم مما فاض عرض