فکنده سر

فکنده سر. [ ف َ / ف ِ ک َ دَ / دِ س َ ] (ص مرکب ) منفعل . (انجمن آرا). خجل و منفعل و شرمنده . (برهان ). سرافکنده : از شرم آنکه نیست ره آورد به ز جان چون زلف تو به لرزه فکنده سر آیمت . خاقانی . ◄ مراقب . (انجمن آرا). کنایه از مراقبه کردن باشد. (برهان ). معنی برهان بوجه مصدری و از نظر دستور غلط است . معنی صحیح چنین است : در حال مراقبه .