فودان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فودان . [ ف َ ] (ع اِ) دو کرانه ٔ سر. (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
فودان . (اِخ ) دهی است از بخش فلاورجان شهرستان اصفهان که دارای ٢١٢ تن سکنه است . آب آن از زاینده رود و محصول عمده اش غله و پنبه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).