فهة

فهة. [ ف َهَْ هََ ] (ع ص ) مؤنث فَه ّ. ◄ (اِمص ) درماندگی به سخن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ (مص ) فراموش کردن چیزی را. (منتهی الارب ). رجوع به فَه ّ شود.

فهه . [ ف َ هَِ ه ْ ] (ع ص ) درمانده به سخن . (منتهی الارب ). رجوع به فَه ّ و فهیه شود.

فهه . [ ف ِ هََ / هَِ ] (اِ) چوبی که کشتی بانان بدان کشتی رانند. پاروی کشتی . (فرهنگ فارسی معین ).