فلاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فلاک . [ ف َل ْ لا ] (ع ص ) بادریسه گر. بادریسه فروش . (یادداشت مؤلف ) : فلک فضل را تو گردانی دوک را بادریسه ٔ فلاک . ابوالفرج رونی .
فلاک . [ ف َ ] (ع اِ) ج ِ فلکة. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به فَلَکة شود.