فلاکت

فلاکت . [ ف َ ک َ ] (از ع، اِ مص ) فلک زدگی و ناداری .(غیاث از فردوس اللغات ). و این مصدر جعلی است وضعکرده ٔ متأخرین . (غیاث ). نکبت . بدبختی . غالباً این مصدر را برساخته ٔ ایرانیان از کلمه ٔ فلک زده دانسته اند. (فرهنگ فارسی معین ). مصدر منحوت است . (یادداشت مؤلف ). ◄ خواری و ذلت . (فرهنگ فارسی معین ). - فلاکت بار . رجوع به این کلمه شود.