فلاکت بار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فلاکت بار. [ ف َ ک َ ] (نف مرکب ) فلاکت بارنده . آنچه فلاکتش هویدا باشد. حاکی از نکبت و بدبختی : وضع فلاکت باری داشت . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به فلاکت شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی