فغستان

(فَ غِ) (اِمر.)<BR>۱- بتخانه، بتکده.<BR>۲- حرمسرا.<BR>۳- خوب رو، کنیز خوب رو.<br>

(فَ غِ) (اِمر.) ۱- بتخانه، بتکده. ۲- حرمسرا. ۳- خوب رو، کنیز خوب رو.

فغستان . [ ف َ غ ِ ] (اِ مرکب ) بتخانه .بتکده . (برهان ) (فرهنگ فارسی معین ). ◄ حرمسرای پادشاهان را نیز گویند. (برهان ) : نیارم فغستان خاقان برنج سپارید هرچ ایدرش هست گنج . اسدی . فغستان خاقان و گنج ایدر است بدان گر دهیم این ز ما درخور است . اسدی . شه چین جدا با فغستان و رخت همی رفت با پیل و با تاج وتخت . اسدی . ◄ کنایه از خوب صورتان و صاحب حسنان هم هست . (برهان ). یار. دلاَّرام . محبوبه . (فرهنگ فارسی معین ) : فرستش بسوی شبستان خویش بر خواهران و فغستان خویش . فردوسی .

فغستان . [ ف َ غ ِ ] (اِخ ) بیستون . رجوع به بیستون شود.

فغستان . [ ف َ غ ِ ] (اِخ ) نام دختر کید هندی . (یادداشت مؤلف ) : فغستان چو آمد بمشکوی شاه یکی تاج بر سر ز مشک سیاه . فردوسی . فغستان ببارید خون سرشک همی رفت با فیلسوف پزشک . فردوسی .

نام زنانه