فضیحت کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فضیحت کردن . [ ف َ ح َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) رسوا کردن . آبروی کسی را بردن : آدمی را زبان فضیحت کرد. سعدی (گلستان ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فضیحت کردن . [ ف َ ح َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) رسوا کردن . آبروی کسی را بردن : آدمی را زبان فضیحت کرد. سعدی (گلستان ).