فرهنگ لغت

فشفشه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فشفشه . [ ف ِ ف ِ ش َ/ ش ِ ] (اِ) لوله ٔ دراز و باریک از کاغذ یا مقوا که داخل آن باروت ریزند و آن را آتش زنند و از آن آوایی برآید. ◄ آلتی که در داخل آن مواد محترقه تعبیه شده و پس از احتراق به هوا رود. (فرهنگ فارسی معین ). ◄ مغز قلم . (یادداشت مؤلف ).

معنی فشفشه | فرهنگ لغت