فراغنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فراغنه . [ ف َ غ ِ ن َ ] (اِخ ) ج ِ فرغانی . فرغانیان : المستعصم خلیفه ٔ عباسی گروهی از مردم سمرقندو اسروشنه و فرغانه را برای خدمت در سپاه خود گرد آورد و آنها را فراغنه (فرغانیان ) نامید. (از تاریخ تمدن اسلامی جرجی زیدان ). رجوع به القفطی ص ٢٠٠ شود.