فاسد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فاسد. [ س ِ ] (ع ص ) تبه . (منتهی الارب ). معیوب . تبه . خراب . (ناظم الاطباء) : بس ای خاقانی از سودای فاسد که شیطان میکند تلقین سودا. خاقانی . رجوع به فساد و ترکیبات فاسد شود. ◄ زبون . ◄ گندیده . گمراه . ◄ سرکش و شریر. ◄ ناچیز. ◄ باطل . ◄ سست و بیقوّت . ◄ معطل . (ناظم الاطباء).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

تبهکار، ضال، طالح، فاجر، فاسق، گمراه، مخبط، منحرف، منحط، ناخلف، هرزه، هرزه‌کار تباه، خراب، ضایع، معیوب، ناسالم پوسیده، گندیده، لهیده، له